Het samengestelde gezin

Verliefd op iemand met kinderen
Het kan gebeuren dat je als gescheiden ouder maar ook wanneer je zelf geen kinderen hebt verliefd wordt op iemand die al kinderen heeft.

Dat is niet makkelijk: het duurt gemakkelijk vier tot zeven jaar tot een stiefgezin is gevormd en dan gaat het nog lang niet altijd goed.

Ergeren aan nieuwe invloeden
De meeste problemen ontstaan door ergernissen die oplopen en gaan om de kinderen van de ander, de invloed van exen en het feit dat biologische ouders slecht om kunnen gaan met kritiek van de niet biologische ouder op de kinderen. Als je een samengesteld gezin gaat vormen dan heb je met elkaar een aantal fasen te doorlopen en aanpassingen te maken.

Fasen van het samengestelde gezin
Een samengesteld gezin doorloopt vier fases. De verliefdheidsfase, waarin alles geweldig is, de ergernisfase waarbij ergernissen tot grote frustraties kunnen leiden en het gezin in fase drie brengen. Na het doorstaan van deze crisis komt het gezin in fase vier, die van harmonie.

Balans
Het kan lastig zijn en lang duren voor er een stabiel evenwicht bereikt kan worden als samengesteld gezin. Om twee delen van bestaande gezinnen samen te gaan voegen tot één samengesteld gezin vraagt veel inzet en wilskracht van de partners maar ook niet in de laatste plaats van de kinderen.

Voor elkaar over hebben
Vaak hebben kinderen na alle veranderingen en kwetsingen door de scheiding van hun ouders het niet zo een , twee, over om voor elkaar zomaar dingen te accepteren of willen veranderen. Vaak kunnen ze het ook nog niet. Zoiets heeft tijd nodig en inlevingsvermogen in ieders behoefte. Ieders persoonlijke geschiedenis die die ieder voor zich moet mee dragen en die elk half gezin met elkaar heeft is anders. Vaak zijn er kwetsbare plekjes onderling die door eerdere ervaringen ontstaan zijn. Daar moeten, partners en kinderen dan wel met elkaar mee om kunnen én vooral willen gaan, wil het samengestelde gezin kans van slagen hebben.

In het samengestelde gezin is het ook moeilijker om te accepteren van elkaar als partners of de ander je kunt mag aanspreken en hoe. Kinderen op hun beurt accepteren dat vaak moeilijk. Partners kunnen zich aangevallen voelen op hun opvoedstijl en het vraagt dus ook een opnieuw openstaan en durven kijken naar je eigen opvoedgewoontes.

Het kan een emotionele belasting zijn dat ouders en partners worstelen met het gevoelverschil tussen eigen kinderen en kinderen van de partner. Dat het nooit eigen voelt het blijven kinderen van de partner. De liefde voor eigen kinderen zit veel dieper. De vraag is moet dat dan? Wordt dat van de nieuwe partner verwacht?

De kinderen
Een kind in een samengesteld gezin heeft (meestal) te maken met het nieuwe gezin, én de andere ouder. Er gaan weer andere regels gelden, er is een andere sfeer en misschien is er bij de andere ouder ook nog een nieuwe partner van de andere ouder die een rol speelt. Het kan haast niet anders of het heeft invloed op kinderen en dus ook op het nieuwe gezin. Ook de ex-schoonfamilie en de voorheen gezamenlijke vrienden hebben invloed. Dit sowieso omdat er contact is voor de kinderen. Het kind van die ander wordt dus nooit een eigen kind voor de nieuwe partner. Er kan wel een band mee opgebouwd worden, afhankelijk van de omstandigheden van goed tot boven verwachting, maar het blijft het kind van de ander, én zijn of haar ex.

Een nieuwe geschiedenis
Nieuwe partners kunnen in het samengestelde gezin en in de relatie met het kind als er een balans is ook een heel positieve rol krijgen. Het kind kan een band op gaan bouwen met een extra persoon in zijn of haar leven. De nieuwe partner zal daarbij ten alle tijde doordrongen moeten zijn dat ze nooit de rol van de eigen vader of moeder kunnen vervullen. Juist een extra persoon die ook dierbaar voor hen kan worden en een eigen rol vervuld kan heel waardevol zijn voor zowel kind als nieuwe partner van de ouder. Ook is van belang dat de andere ouder het kind niet belast met het niet mogen aangaan van een band met de nieuwe persoon in het leven van het kind.